گزارش برنامه

صعود به قله دماوند

1394/05/20-23 |3.5 روز

سرپرست برنامه : آقای هادی ابراهیمیان

کمیته برگزارکننده : کوهنوردی

مسیر صعود : جبهه شمال شرق

نوع برنامه : کوهنوردی سنگین

تعداد نفرات شرکت کننده : 6 نفر

تهیه کننده گزارش : الهه توکلی

منطقه و نحوه دسترسی

استان مازندران-هراز - کیلومتر 60 آمل ، بعد از تونل شماره 7 - فرعی سمت راست (خروجی دلارستاق) - روستای ناندل

وضعیت توپوگرافی،پوشش گیاهی و جانوری منطقه

دماوند کوهی است در شمال ایران پهناور ، واقع در مرزهای جغرافیایی استان زیبا و همیشه سر سبز مازندران .این کوه به عنوان بلندترین کوه کشور و بلندترین آتشفشان خاورمیانه شناخته شده است و در سال 87 به عنوان اولین اثر ملی طبیعی به ثبت رسید. دماوند به صورت یک قله منفرد در قسمت مرکزی رشته کوه البرز و در بخش لاریجان شهرستان آمل واقع شده و منفرد بودن این قله ده ها برابر بر شکوه و عظمت و زیبایی این قله افزوده است و این ابهت و زیبایی از کرانه های دریای خزر تا تهران و ورامین و ... قابل رویت میباشد. در منابع مختلف ارتفاع قله دماوند از 5610 تا 5671 متر با اعداد متفاوتی بیان شده که معروف ترین آن ، ارتفاع 5671 متری میباشد و قریب به اتفاق کوهنوردان دماوند را به عنوان قله ای 5671 متری میشناسند. مسیرهای صعود قله دماوند عبارتند از : مسیر جبهه شمالی ، مسیر جبهه جنوبی ، مسیر جبهه غربی و مسیر جبهه شمال شرقی از بین مسیرهای یاد شده ساده ترین ( و گاها شلوغ ترین و پر رفت و آمدترین) مسیر، مسیر جبهه جنوبی و سخت ترین مسیر ، مسیر جبهه شمالی می باشد مسیر جبهه شمالی دارای دو پناهگاه فلزی میباشد که در ارتفاعات 4000 و 4600 متر واقع شده اند . یخچالهای معروف دماوند عبارتند از: یخچال های سیوله (جبهه شمالی) ، یخچال دوبی سل (جبهه شمالی)، یخچال عروسک ها (جبهه شمالی) ، یخچال خورتاب سر ، یخچال شمال غربی ، و یخچال غربی مسیر صعود جبهه شمالی دماوند از بین یخچال های سیلوله و دوبی سل می باشد.

آب و هوای منطقه در زمان اجرای برنامه

صاف و آفتابی ، شبها با وزش باد شدید

شرح برنامه

روز اول : سه شنبه   20 مرداد ماه

شاخص ترین برنامه کوهنوردی فصل تابستان به برنامه صعود به قله دماوند _ از جبهه شمال شرقی _ اختصاص یافته بود . به همین منظور پس از اجرای چند برنامه آمادگی (صعود به قلل سیالان ، علم کوه و آزاد کوه ) و  پس از جلسه توجیهی عصر دوشنبه و هماهنگی های لازم ، گروهی 6 نفره با دو دستگاه اتوموبیل شخصی در ساعت 12.30 روز سه شنبه بیستم مرداد ماه , از ساری به سمت جاده هراز و روستای ناندل (ارتفاع 2350 متر) حرکت کردیم .  در طی مسیر در یکی از رستورانهای بین راه نهار کاملی صرف کرده و خریدهای گروهی را انجام میدهیم . ورودی  ناندل در جاده هزار در 60 كيلومتري آمل و بين تونلهاي 7 و 8 بلافاصله بعد از تونل 7 در منطقه كهرود قرار دارد در سمت راست خروجی دلارستاق و روستای ناندل با تابلوهایی کاملا مشخص شده است  و از آنجا 16 كيلومتر تا روستای حاجي دلا ، 18کیلومتر تا ميان ده و 20 کیلومتر تا ناندل راه است  . جاده آسفالته اما نه چندان هموار و کاملاٌ کوهستانی با گردنه هاي متعدد  و پر پيچ و خم است و به سرعت ارتفاع میگیرد ، تا انتهای میان ده آسفالت است و از میان ده تا ناندل خاکی است . (در بعضی نقاط این آسفالت شسته شده یا به علت رانش تخریب شده است .) .

از وسط روستای میان ده  راهی مستقیم به سوی چمن بن و خانه کوهنورد ناندل** و مسجد جدید ناندل ** وجود دارد . ما مسیرمان را به سمت ناندل ادامه میدهیم . درست در ورودیه روستا راه فرعی خاکی از راه اصلی منشعب میشود که در ادامه آن  در مسیرهای مختلفی به چمن بن ،خانه کوهنورد ، مسجد ناندل ، گردنه سر و سنگ استراحتگاه میرود . طبق هماهنگی قبلی که با آقای فتحی انجام داده ایم ساعت 16 ، در مسجد جامع روستا*  مستقر میشویم . محل اقامتمان اتاق بزرگ و تمیزی (موسوم به زینبیه ) چسبیده به مسجد است که پنجره بزرگی رو به روستا و قله دماوند دارد . کمی در روستا گشت میزنیم و تدارک شام را میبنیم . غذای مقوی صرف کرده و برای ساعت 8 با راننده نیسان (آقای      ) هماهنگ میکنیم . سر و صداهای روستا و جای جدید باعث میشود نتوانیم خوب بخوابیم .

روز دوم : چهارشنبه 21  مرداد ماه

 ساعت 6 صبح برخواسته و پس از مرتب کردن لوازم ، آماده کردن کوله صعود و صرف صبحانه  و مرتب کردن محل اقامتان منتظر نیسان میشویم . ساعت 8.30 با کمی تاخیر نیسان از راه میرسد و به سوی مبدا صعود (گردنه سر ) حرکت میکنیم از همان راه خاکی فرعی ابتدای روستا به راه میافتیم در اوایل مسیر راه فرعی از این راه منشعب میشود که تابلوی چمن بن ، خانه کوهنورد را برخود دارد ، راه را مستقیم را ادامه داده از میان درختان و باغات سرسبز گیلاس و سیب میگذریم ، کمی که از ناندل دور میشویم گوسفند سرا  و دو برآمدگی دماوند در پیش رو و مسجد جدید ناندل در پشت سر دیده میشود . کمی بعد رخ زیبای قله دماوند در دیدرسمان قرار میگیرد که هوای طوفانی را در قله دارد . کمی نگران میشویم و امیدواریم هوای فردا مناسب صعود باشد . در ساعت 9.30 پس از 40 دقیقه و طی 8 کیلومتر راه خاکی پر دست انداز در محل گوسفند سرای شعبانی در منطقه گردنه سر (به ارتفاع 2900 متر )  از ماشین پیاده میشویم . خانواده خوش اخلاق شعبانی که از بستگان آقای فتحی هستند و البته سگهای بداخلاقشان به استقبالمان می آیند . (محل دارای چند خانه سنگی است ، فاقد آب شرب است و یک سرویس بهداشتی  صحرایی و نسبتا قابل استفاده دارد ) . کوله های سنگین را که در کیسه ها جا سازی کرده ایم برای حمل با قاطر به آقای فتحی میسپاریم و مطمئن میشویم که زودتر از ما به پناهگاه میرسد .در هوایی گرم و آفتابی مسیر مستقیم بالای خانه ها را به سمت دشت تخت فریدون در پیش میگیریم .  از اینجا تا پناهگاه مسافت 9 کیلومتر ، زمان لازم حدود 6 ساعت است . پاکوب در ابتدا نامشخص است که با کمی جستجو در پاکوب اصلی قرار میگیریم .

ابتدای مسیر شیب ملایم بوده و به سمت غرب تراورس می کند، ولی بلافاصله و با تغییر جهت به سمت جنوب، مسیر شیب میگیرد . با اینکه در مرداد هستیم مسیر سرسبزی قابل توجهی دارد و کمتر خسته مان میکند . با توجه به در اختیار داشتن  زمان کافی ، هر یک ساعت 15- 10  دقیقه استراحت میکنیم  .  پس از طی مسافتی یک یال با شیب تند را صعود میکنیم  تا در ساعت 14:00 به منطقه نسبتا صافی در ارتفاع 4050 متری به موسوم به دشت تخت فریدون  برسیم.  منطقه ای بسیار زیبا با دید خوبی به اطراف می باشد. از این نقطه ، یال شمال شرقی بین جانپناه و قله به خوبی دیده می شود. در قسمت بالایی دشت ، لوله آبی وجود دارد که آب از آن جاری است(از برفچالهای بالادست کشیده شده و  احتمالا در ساعتهایی از روز یخ خواهد زد) در هنگام ارتفاع گرفتن، کوههای پشت سر ما به نوبت دیده میشوند . قله هایی نظیر گره سر در منطقه نمارستاق  ، ناظر بزرگ ، دو خواهرون و گردنه سرداغ که  زیبایی خاص خود را دارند . در دشت چند گروه چادر زده اند ، نیم ساعتی را استراحت میکنیم و در ساعت 14:30 به سمت پناهگاه حرکت میکنیم .

مسیر به  سمت جانپناه  با شیب نسبتا زیاد و زیگزاگی است که پوشیده از سنگ های ریز و درشت است ،  یکساعت بعد و پس از گذر از سمت چپ یک برفچال بزرگ که آب از آن جاری است ، جانپناه که پشت صخره مخفی شده است در دیدرس قرار میگیرد. دماوند روز بسیار شلوغی را میگذراند ، پناهگاه پر است و بیش از 100 چادر در اطراف نصب شده است . وسایلمان زودتر رسیده است با کمی جستجو سه جای مناسب برای چادر ها پیدا میکنیم ، با توجه به باد شدید منطقه دور چادر ها  را سنگ چین کرده و تا حد امکان چادر را محکم میکنیم . برنامه بیدار باش برای ساعت 4 و صعود برای ساعت 5 صبح برنامه ریزی شده است . برای هم هموایی کمی بالاتر میرویم و سپس همزمان با آغاز باد شدید به چادر ها میرویم . شام سبکی صرف میکنیم و آماده استراحت میشویم که البته وزش باد شدید امکان یک لحظه خواب را هم به ما نمی دهد . بیصبرانه منتظر صبح میمانیم .

روز سوم : پنجشنبه 22  مرداد ماه

راس ساعت بر میخیزیم و پس از صرف صبحانه سبک  و اماده کردن کوله های صعود ، اماده حرکت میشویم . وزش باد شدید تر از حد انتظار است  اما ستاره باران دیشب و طلوع درخشان خورشید نوید روز آفتابی را میدهد . اکثر گروهها حرکتشان را ساعتی به تعویق انداخته اند . در ساعت 5.45 در میان وزش شدید باد به سوی قله حرکت میکنیم . از اینجا تا قله 8.5 کیلومتر راه است ، که قرار است در 7 تا 8 ساعت طی شود . مسیر پر ازدحام است و گروههای متعددی در راه هستند . خوشبختانه حال همه خوب است ، برای رعایت حال یکی از همنوردان کمی آهسته تر از معمول حرکت میکنیم . مسیری که طی میکنیم از سه قسمت متفاوت تشكيل شده است  در هر قسمت به ازای هر ساعت حرکت 10 دقیقه و در قسمت دوم تا یک ربع استراحت داریم و نوشیدنی کافی و تنقلات صرف میکنیم :

قسمت اول : شيب نسبتاً متوسطي دارد و پاكوب مشخص و مسير سنگلاخی است  است كه در ساعت 8 صبح ،  پس از  حدود 2.15 ساعت صعود میشود .  مسیر این قسمت در ارتفاع 4740 متری ، در کنار دره یخار قرار می گیرید و عظمت این دره و یخچالهای دائمی آن در دیدرس قرار می گیرند . در پایان این قسمت وزش باد متوقف میشود و آسمان آبی و خورشید درخشان پیش رویمان است .

قسمت دوم : قسمت گرده ای و پر شیب مسیر که تقریبا از ارتفاع 4760 متری شروع میشود و تا شروع بام برفی در ارتفاع 5400 متری ادامه میبابد و جانپناههای 4000 و 5000 ضلع شمالی پیدا است . مسير ديواره سنگي مجاور دره يخار با شيب تند بدون پاكوب مشخص و در بعضي جاها پوشيده از برف و يخ میباشد . دره يخار سمت چپ اين تيغه سنگي است و اين ديواره در زمان مه شديد و نيز از آن راهنماي خوبي است براي رسيدن به قله در طول صعود از اين ديواره نبايد جدا شد.   بهترین راه برای ادامه مسیر، عبور از روی لبه گرده در کنار دره یخار می باشد و نبایستی به سمت راست منحرف شویم. البته همواره بایستی مراقب بود که به دره یخار  نیز منحرف نشد ( این موضوع به خصوص در برگشت و هنگام گرفتگی هوا بسیار مهم است). راه پاکوب باریکی از میان گرده سنگی به سمت بالا وجود دارد . زمان صعود اين قسمت حدود 4.30 ساعت مي باشد. در این قسمت یال شمالی و با کمی دقت پناهگاههای آن دیده میشود ، مسیر شمالی نیز شلوغ است و گروههای متعددی در حال صعود هستند . در ارتفاع حدود 5000 متری با توجه به نامساعد بودن حال یکی از همنوردان و بروز علایم ارتفاع زدگی به تشخیص سرپرست برنامه ایشان به همراه سرپرست یکی از تیمها که عازم کمپ هستند به پایین باز میگردنند و گروه 5 نفره ما رهسپار قله میشود . تقریبا در انتهای مسیر گرده و شروع بام برفی هستیم که یکی دیگر از همنوردان احساس ناراحتی دارد ،سرپرست اعلام  نیم ساعت استراحت میکند تا وضعیت ایشان تثبیت شود ، خوشبختانه امکان ادامه صعود را پیدا میکند و در ساعت حدود 13 به اتقاق به سمت قله حرکت میکنیم

 قسمت سوم : مسير شيب تند زير قله است كه پوشيده از برف است و پاكوبها نا پیدا ست . زمان صعود در اين قسمت نيز حدود 1.45 ساعت طول مي كشد  . کلنگ و طناب به همراه داریم اما برف به علت آفتاب خوردن نرم شده است و میتوان بر آن گام برداشت . خسته شده ایم و طی این قسمت  برایمان دشوار است و به کندی قدم بر میداریم . خصوصا که  به علت شلوغی مسیر ،گاهی باید منتظر گذر گروههای دیگر باشیم  که در شیب زیاد کار دشواریست . کم کم  بخار گوكرد متصاعد شده از قله دیده میشود و  نويد نزديك شدن به قله را مي دهد.  گامهای آخر را برمیداریم . در نزدیکی قله مسیر شمالی و شمال شرقی یکی میشود  با انحراف مختصر به سمت جبهه شمالي در ساعت 14.45  به قله میرسیم .

قله شلوغ است و از همه جبهه ها گروههایی صعود میکنند ، محو زیبایی و عظمت دماوند و خوشحال از به ثمر رسیدن تلاشمان هستیم . پس از گرفتن عکسهای یادگاری و به جای اوردن مراسم قله در ساعت 16 رهسپار پایین میشویم . به سرعت و با احتیاط ارتفاع کم میکنیم و استراحتهای کمتری داریم تا در ساعت 19.45 به چادر ها میرسیم . قرار است امشب را همین جا استراحت کرده و صبح به سمت گردنه سر حرکت کنیم . خوشبختانه باد کمتر از شب گذشته است و امکان استراحت را پیدا میکنیم .

روز چهارم : جمعه 23  مرداد ماه

برنامه امروز حرکت به سمت ناندل است ، قبلا با آقای فتحی برای ساعت 8 صبح برای بردن کوله ها با قاطر هماهنگ کرده ایم .ساعت 6 صبح برمی خیزیم و سر فرصت صبحانه خورده وسایل را جمع میکنیم و پس از سپردن بارها به قاطر ،  با کوله های سبک  در ساعت 8.10 محل پناهگاه را به سمت دشت تخت فریدون ترک میکنیم . ساعت 8.30 به دشت رسیده و نیم ساعتی را به تماشای مناظر زیبای اطراف مینشینیم . دشت پوشیده از بیش از 50  چادر رنگارنگ که متعلق به گروه بزرگی از آمل و سایر مناطق هستند میباشد . در ساعت 9 حرکت به سمت پایین را از مسیری متفاوت با مسیر رفت (پاکوب سمت چپ دشت ) که دارای شیب کمتر اما مسیر طولانیتر و البته زیباتری است و طبق گفته آقای فتحی مسیر باغک نام دارد ، از سر میگیریم . در طی مسیر از کنار چند گوسفند سرای متروک و همچنین دو برآمدگی دماوند میگذریم و گه گاهی به پشت سر به نظاره دماوند زیبا مینشینیم . مسیر در دو ، سه قسمت سر بالایی هایی دارد که کمی غیر قابل انتظار است . این مسیر در نیم ساعت آخر با مسیری که مستقیم از دشت می آید یکی میشود (اگر از گردنه سر به این قسمت بنگریم محل تلاقی دو مسیر درست در قسمت دیوارهء عمودی مشخصی_ مشرف به دره _ قرار دارد ) . چند گروه دیگر نیز در راه بازگشت هستند . در ساعت 11.45 به گردنه سر (گوسفند سرای شعبانی ) میرسیم . در مجموع بعد از دشت دو زمان 15 دقیقه استراحت داشته ایم . متاسفانه علیرغم هماهنگی  نیسان تاخیر دارد و یکساعتی را در آفتاب گرم منتظر میمانیم . در این بین به تماشای منظره زیبای زندگی مردمان سخت کوش کوهستان از دوشیدن شیر ، گله بانی و ... مینشینیم . بالاخره نیسان از راه میرسد از آقای فتحی و خانواده مهربان شعبانی خداحافظی کرده و به اتفاق دو تیم کوچک دیگر به سمت ناندل حرکت میکنیم . ساعت حدود 2 به ناندل رسیده پس از جمع کردن وسایل به سرعت راه پایین را در پیش میگیریم . در بین راه نهار صرف کرده و پس از کمی استراحت حرکت میکنیم . خوشبختانه از ترافیک سنگین همیشگی خبری نیست و در ساعت 5 بعد از ظهر پس از سپری کردن چند روز در آغوش دماوند زیبا به سلامت به  ساری باز میگردیم.

اسامی نفرات شرکت کننده:

آقایان: هادی ابراهیمیان(سرپرست)، سید اسماعیل مهدوی، میثم خلیلی

خانم ها: الهه توکلی، زهرا ذوالفقاری، نصیبه تقوی


توضیحات بیشتر :

فریدون تخت یا همان تخت فریدون: دشت باز و نسبتا مسطحی در ارتفاع 4050 متر است در پایین پناهگاهی با همین نام ، که محل مناسبی برای کمپینگ و شب مانی می باشد: هم آب (برفچال) دارد و هم از بادهای روی یال پناهگاه محفوظ است و برخی گروهها این منطقه را برای شب مانی ترجیح میدهند . در عوض صبح و برای صعود به قله یک شیب سنگین یک ساعته را باید اضافه طی کرد . نام این دشت در برخی منابع و گزارشها سبزلش ذکر شده که دشت فوق در مسیر شرقی قرار دارد .

محل اقامت  : محل اقامت ما  زینبیه (اتاق کنار مسجد جامع روستا ) است که اتاق بزرگی است با پنجره ای رو به روستا و دماوند .  آشپرخانه کوچکی دارد که هنوز تکمیل نشده اما در داخل اتاق یک گاز زمینی بزرگ ، کتری ، استکان و ظروف اولیه وجود دارد . در نزدیکی مسجد محوطه بزرگی است که با هماهنگی با آقای فتحی ماشینها را در آن پارک میکنیم . کمی بالاتر از مسجد در کوچه سمت چپ سرویس بهداشتی و شیر آب وجود دارد که البته در ساعات خاصی دارای آب است . در مسیر مستقیم به سمت چشمه دو فروشگاه کوچک مواد غذایی وجود دارد که  دومی توسط خانم بسیار خوش اخلاقی اداره میشود و امکانات خوبی دارد . هزینه اسکان به ازا هر نفر 5000 تومان میباشد . توجه شود روستا نانوایی ندارد و بهتر است از قبل نان تهیه شود .

سایر محل های ممکن برای  اقامت عبارت است از: 1- خانه کوهنوردان ناندل :   خانۀ کوهنورد ناندل با مساحت حدود 50 مترمربع در روستای ناندل قرار دارد و در سال 1358 ساخته شد. ظرفیت آن بین 30 تا 40 نفر می باشد که دارای آب، برق، تلفن و امکانات رفاهی دیگر می باشد.و خانه ایست با دو اتاق بزرگ کنار هم و با سرویس بهداشتی و یک حیاط رو به قله دماوند · خانه كوهنورد ناندل از هر كوهنورد نفري 5000 تومان دريافت ميكند .از این مکان می توان به جبهۀ شمالی و شمال شرقی کوه دماوند و یال سرداغ دسترسی داشت.

( آقای صالحی که در حال حاضر سنی از ایشان گذشته است  ، سالهای سال راهنمای این مسیر قله دماوند بوده و امکانات بسیاری در اختیار کوهنوردان این مسیر قله قرار داده و البته ناجی و دادرس بسیاری از تیمهای در راه مانده در تابستان و زمستان بوده اند . ایشان خانه ای را در ناندل تبدیل به خانه کوهنوردان کرده است و همه جور امکانات ( راهنما-باربر- محل اقامت ....) در اختیار آنها قرار می دهد. در حال حاضر و به سبب کهولت سن، پسران و نوه های ایشان بیشتر این خدمات را انجام می دهند. )

2- اجاره اتاق از اهالی روستا : میتوان اتاقي از اهالي محلي ناندل اجاره نماييد که بسته به امکانات نرخ های متفاوتی دارد .

3-  مسجد  جدید ناندل  : در ارتفاع 2700متری و حدود 20 تا 30 دقیقه  بالاتر از روستا و در محل خلوت تری واقع شده که به چند گوسفند سرا و ساختمان روستایی خلاصه میشود و در مسیر جاده منتهی به سنگ سیاه می باشد. فضای داخل مسجد تمیز و با موکت فرش شده و نسبتا بزرگ و جادار بوده و به راحتی حدودا تا 25 الی 30 نفر ظرفیت دارد.  مسجد دارای سرویس بهداشتی بوده و در نزدیکی مسجد رود کوچکی جاریست و آب قابل شرب چشمه ای نیز به حیاط مسجد لوله کشی شده است. (البته در موافع بارندگی امکان گل آلود شدن آب و قطع شدن آن وجود دارد .به همین دلیل توصیه میشود تمامی آب مورد نیاز خود را از قبل تهیه و با خود به همراه داشته باشید.)

جانپناه تخت فریدون:

به ظرفیت 20 نفر می باشد و در سال 1355 به همت گروهی از دانشجویان کوهنورد دانشگاه تهران به یاد دو تن از دانشجویان دانشکده فنی که یکیشان در دماوند و دیگری در بند یخچال فوت نموده بودند، ساخته شده است. اطراف آن جای چادر دارد . در پناهگاه تخت فريدون آب آشاميدني وجود ندارد و آب برفچالها اکثرا گوگردی است که میتواند باعث کاهش توانایی فرد شود . لذا داشتن آب بحد كفايت الزامي است ، پيشنهاد  براي هر نفر 6 تا 8 ليتر آب است . آنتن دهی موبایل در بعضی نقاط وجود دارد .

بام برفی :

توده عظیم یخ و برفی است که مانند چتری از شمال تا شرق دماوند را از ارتفاع بالای ۵۳۰۰ متری پوشانده است وبه دلیل خشکسالی متأسفانه هر ساله از حجم این توده یخ و برف و همچنین از برف‌های داخل دره یخار کاسته میشود  .  در گذشته یخچال‌های عظیم شمالی دماوند (سیوله و دبی‌سر) در بام برفی به هم رسیده و قسمتی از آن را پوشش می‌دادند (که به یخچال عروسک‌ها مشهور بود) که متأسفانه از حجم این یخچال‌ها نیز به مقدار بسیاری کاسته شده است. )

دره یخار(یخچال یخار) :  یخچال یخار یکی از  یخچالهای معروف و شاید معروفترین یخچال ایران می باشد که در ضلع شرقی دماوند قرار گرفته است ولی نسبت به سایر یخچالهای ایران برنامه های کمتری روی آن اجرا می شود. و علت آن را می توان دوری تا پای کار،سختی مسیر،ریزشی بودن و طول زیاد آن دانست.این یخچال که بیشتر به نام دره یخار شناخته می شود در جبهه شرقی کوه دماوند قرار گرفته است و در هنگام صعود یال شمال شرقی دماوند قابل روییت است. این یخچال دارای یک دهلیز اصلی و چندین دهلیز و زبانه های فرعی می باشد.ارتفاع تقریبی  آن ۱۳۰۰ متر تا بام برفی می باشد که دهلیز اصلی آن دارای یخ سبز با قدمتی چندین ساله می باشد که حتی به سیاهی نیز می زند. اولین صعود از این دره با شکوه در سالهای دهه ۴۰ توسط یک تیم ایرانی با کرامپونهای دست ساز انجام گرفت که خواندن گزارش آن به قلم بهمن ناصحی خالی از لطف نیست … راه دسترسی به این دره از ده گزانه و هم از ملارد امکان پذیر می باشد

شماره تماس ها ی ضروری (برای هماهنگی نیسان و کرایه قاطر ) :

 آقای صالحی: 09118215343   آقای فتحی: 09118593283    آقای قنبریان: 09119155088